یک مستند بلند درباره شوخ‌طبعی و هولوکاست که بررسی می‌کند آیا استفاده از طنز در رابطه با فاجعه‌ای در این مقیاس هرگز قابل قبول است یا خیر، و پیامدهای آن را برای دیگر موضوعاتی که در یک جامعه حامی آزادی بیان ممنوعه به نظر می‌رسند، به چالش می‌کشد.

از دهه ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۰، تقریباً تمام کمدین‌ها یا بازیگران طنزی که در تلویزیون یا سینما می‌دیدید یهودی بودند. یهودیان بر دنیای کمدی جامعه غربی در رادیو، تئاتر و سینما مسلط شدند. چرا یهودیان در این دوره بر کمدی تسلط داشتند؟ و چرا این دوران طلایی به پایان رسید؟ آیا یهودیان در آن زمان واقعاً بامزه‌تر بودند؟ و اگر این‌طور بود، آیا این موضوع شامل یک یهودی معمولی در خیابان هم می‌شد؟ در این مستند ۹۰ دقیقه‌ای، آلن زوایگ، کارگردان تحسین‌شده، به بررسی این پرسش‌ها و بسیاری موارد دیگر در کاوش در طنز قرن بیستم، زوال فرهنگی و جستجو برای یک میراث گمشده می‌پردازد.

ابیگیل آدامز، وکیلی که دغدغه‌های زیست‌محیطی دارد، با پروفسور راجر کلر همکاری می‌کند تا از کشتار بچه‌فوک‌ها جلوگیری کند.

وندل لاسون تنها شش ماه دیگر برای زندگی فرصت دارد. او که نمی‌خواهد ماه‌های آخر عمرش را در انتظار مرگ سپری کند، تصمیم می‌گیرد خودش دست به کار شود و از یک بیمار روانی متوهم برای خودکشی کمک می‌گیرد.

یک پسر روستایی وارد شیکاگو می‌شود، توسط چند گانگستر به قتل می‌رسد و با قدرت‌های فوق‌بشری به زندگی بازمی‌گردد؛ در یک نگاه طنزآمیز به ژانرهای سینمایی.